Paperezko herria - Iñigo Fernandez de Martikorena / EHEko kidea

Erabiltzailearen aurpegia
Azaroan gaude eta, Prestigeren urteurrena pasatuta, jendea konturatzen hasi da –kostatu zaie, eh, Sellan?–: hondartzez aparte bada zer edo zer itsasoaren ertzean, harriak eta kostaldea txipiroi saltsa artean esnatzen baitira egunero.
Bestalde, gazteenak –aupa, Aiala– gaueko kontzerturako prestatzen ari dira. Hogei bat euroren truk autobusa hartu eta Alegira, kristoren kontzertua ikus-entzutera. Lehenago, bai, betiko txapa politikoa baina, hain zuzen ere, kontzertua baino lehen litroak nahastu behar direnez… zertarako galdu denbora!
Beste batzuek, hintxenak, alegia, beste autobus bat itxoiten dute “celtiñoen” kontrako partiduaren giroa dastatzeko –bidai on, Gaizka–. “Partidua eta gero” bueltatu behar omen dute. Jairik ez, hortaz, Galizian.
Arlo sozialean ibilitakoak orain dela egun batzuk autobusa bete ez eta hain antiekologista den kotxez abiatu ziren Parisera. Hurrengo egunetan, bueltan izango ditugu Josu eta lagunak antiglobalizazioaren ildo berriak azaltzeko. Hadi, adibidez, azaroaren 20an –kasualitatea ote?– Itzubaltzetako Getxoko aldeko kultur etxean izango den tertuliarekin.
Gure gizarteko militanteenak –izenik ez dut emango, CNIkoei, AVCSekoei edo Brigada de Informacion delakoari laguntzarik ez ematearren– aipatutako azaroaren 20ko parafernaliarekin dabiltzate. Txiki, Otaegi, Brouard eta Muguruza gogoratzeaz gain, antifaxismoa lozorrotik ateratzeko aprobetxatuko dute.
Beraien aldetik, Joxi bezalako euskara teknikariek euskararen egun ofizialari pleitesia egin beharko diote, baina aspaldiko Munduko Euskal Kongresuaren datari atarramendua aterako diote eta beti eskertzen den kultur ekintza jator pila bat eskainiko digute.
Bitartean, beste batzuek –animo, Santxo– azaroaz gozatzerik ez daukate eta aurretik aipatutako guztiaz erdi autista dabiltzate, asteak baitira toponimo bakarra daukatela buruan, lanean, agendan eta leku guztietan. Herri bat da, baina ez da benetakoa, paperezkoa baizik. Durango dauka izena.